Laatste der Muisen bij Excelsior

image-3714562

Het jaarlijkse voorjaarsconcert van de negentigjarige muziekvereniging Excelsior uit Bruchterveld vrijdagavond in het dorpshuis Heujmansbelt krijgt voor Johannes Muis een wel heel speciaal tintje.”Ja, ik blaas al zestig jaar op miene trompet”, lacht de bijna 74-jarige Johannes Muis, sinds zijn huwelijk woonachtig in Hardenberg.”Moest van mijn vader, één van de oprichters van Excelsior in 1923, eerst mijn lagere school afmaken voordat ik net als mijn broers bij de muziek mocht.

Als veertienjarig jochie kreeg ik eerst een Bugel, later werd dat dus de trompet.” Muis, door vele Excelsior-leden bestempeld als de wandelende encyclopedie, moet wederom glimlachen als zijn rol als onmisbare archivaris en onuitputtelijke informatiebron ter sprake komt. “Tja, tijdens ons zestigjarig jubileum was ik toevallig secretaris. Destijds vroeg ik aan het bestuur of ik niet in de roemrijke geschiedenis van onze muziekvereniging mocht duiken en of het geen goed idee was om het allemaal op papier te zetten. Ik wist niet waaraan ik begon. Vanaf de jaren vijftig waren alle notulen wel bewaard gebleven, van de periode daarvoor vrijwel niets. Het heeft mij heel wat werk gekost, boven heb ik mappen vol met allerlei informatie over Excelsior. Oude krantenknipsels, foto’s en meer. Vanaf de jaren tachtig bewaar ik daarom nu alles, het zou toch zonde zijn als onze muzikale geschiedenis weer verloren zou gaan.”

Muis is een boeiend verteller en blijft verder graven in de historie.

“De jaarlijkse concerten in de Kandelaarkerk vond ik altijd geweldig. Wat een bijzondere akoestiek. Wij speelden vaak samen met mannenkoren of bekende artiesten zoals Berdien Stenberg, Jan Vayne of onlangs nog met de Josti-band.”

Warme herinneringen koestert Muis ook aan het concert met André Rieu in de voormalige Bonte Wever. “Dat was 1995, als ik mij niet vergis. We konden 2400 bezoekers herbergen en die waren er ook allemaal. Wat een feest, het kostte flink wat organisatietalent maar we hadden het voor geen goud willen missen.” Muis zat vaak in het bestuur, naast de rol van secretaris die hij twee keer vervulde, was hij ook plaatsvervangend voorzitter en penningmeester. Hij is nu de enige Muis binnen Excelsior. “Ooit waren we met 12 Muisen uit één familie”. Hij oefent bijna dagelijks. “Mijn ‘Amezuur’ op peil houden hè. Mijn conditie, zeg maar.”

Laatste der Muisen bij Excelsior

image-3714562

Het jaarlijkse voorjaarsconcert van de negentigjarige muziekvereniging Excelsior uit Bruchterveld vrijdagavond in het dorpshuis Heujmansbelt krijgt voor Johannes Muis een wel heel speciaal tintje.”Ja, ik blaas al zestig jaar op miene trompet”, lacht de bijna 74-jarige Johannes Muis, sinds zijn huwelijk woonachtig in Hardenberg.”Moest van mijn vader, één van de oprichters van Excelsior in 1923, eerst mijn lagere school afmaken voordat ik net als mijn broers bij de muziek mocht.

Als veertienjarig jochie kreeg ik eerst een Bugel, later werd dat dus de trompet.” Muis, door vele Excelsior-leden bestempeld als de wandelende encyclopedie, moet wederom glimlachen als zijn rol als onmisbare archivaris en onuitputtelijke informatiebron ter sprake komt. “Tja, tijdens ons zestigjarig jubileum was ik toevallig secretaris. Destijds vroeg ik aan het bestuur of ik niet in de roemrijke geschiedenis van onze muziekvereniging mocht duiken en of het geen goed idee was om het allemaal op papier te zetten. Ik wist niet waaraan ik begon. Vanaf de jaren vijftig waren alle notulen wel bewaard gebleven, van de periode daarvoor vrijwel niets. Het heeft mij heel wat werk gekost, boven heb ik mappen vol met allerlei informatie over Excelsior. Oude krantenknipsels, foto’s en meer. Vanaf de jaren tachtig bewaar ik daarom nu alles, het zou toch zonde zijn als onze muzikale geschiedenis weer verloren zou gaan.”

Muis is een boeiend verteller en blijft verder graven in de historie.

“De jaarlijkse concerten in de Kandelaarkerk vond ik altijd geweldig. Wat een bijzondere akoestiek. Wij speelden vaak samen met mannenkoren of bekende artiesten zoals Berdien Stenberg, Jan Vayne of onlangs nog met de Josti-band.”

Warme herinneringen koestert Muis ook aan het concert met André Rieu in de voormalige Bonte Wever. “Dat was 1995, als ik mij niet vergis. We konden 2400 bezoekers herbergen en die waren er ook allemaal. Wat een feest, het kostte flink wat organisatietalent maar we hadden het voor geen goud willen missen.” Muis zat vaak in het bestuur, naast de rol van secretaris die hij twee keer vervulde, was hij ook plaatsvervangend voorzitter en penningmeester. Hij is nu de enige Muis binnen Excelsior. “Ooit waren we met 12 Muisen uit één familie”. Hij oefent bijna dagelijks. “Mijn ‘Amezuur’ op peil houden hè. Mijn conditie, zeg maar.”